مشکلات معمول صحی

ویکی-سلامتی > رهنمای صحی برای زنان دارای معلولیت > فصل دهم10: حاملگی > مشکلات معمول صحی

در این فصل:

 

در این فصل:

نتانات مثانه

اگر شما معمولا برای خارج شدن ادرار روی شکم خود فشار میدهید، خوب است که این کار را در زمان حاملگی نیز انجام دهید. این کار سبب ضرر رساندن به طفل نمیشود.

در جریان حاملگی، برای تمام زنان احتمال مصاب شدن به انتانات مثانه بیشتر میشود. هرقدر که رحم بزرگتر میشود، روی مثانه فشار آن بیشتر شده و سبب میشود که تمام ادرار موجود در مثانه خارج شده نتواند. جراثیم میتوانند در ادرار باقیمانده رشد نموده و سبب انتانات گردند. زنان دارای معلولیت، مانند آنهای که محدودیت حرکی دارند نسبت به دیگر زنان بیشتر امکان مصاب شدن به مشکلاتی مانند عدم اقتدار ادرار و انتانات مثانه و گردهها را دارند. مشکلات مثانه علت عمدۀ تشوشات عکسوی یا dysreflexia میباشد.

زنانی که بصورت دوامدار از کتیتر استفاده میکنند ممکن است دریابند که ادرار توقف نموده و خارج نمیشود. این کار زمانی صورت میگیرد که طفل در حال رشد روی کتیتر فشار وارد کرده و جریان ادرار را توقف بدهد. هرگاه بتوانید هرچه زودتر انتان مثانه را برطرف سازید، در این حالت ممکن بتوانید از انتانات وخیم مانند انتانی شدن گردهها و همچنان از ولادت قبل از موعد جلوگیری بعمل آورید. با دقت متوجه علایم انتانات باشید، و در صورت ضرورت به کارکن صحی مراجعه نمایید.

برای وقایه از انتانات بولی در زمان حاملگی:

• مقدار زیاد آب ویا مایعات دیگر بنوشید – اقلا 8گیلاس آب در روز.
• ناحیۀ تناسلی خود را پاک نگه دارید.
• بعد از مقاربت جنسی ادرار نمایید.
• همیشه دستهای خود را قبل از استفاده از کتیتر بشوئید.
• کتیتر خود را زود زود پاک کنید

یک طریق فهمیدن این که آیا مقدار کافی آب مینوشید یاخیر، این است که متوجه رنگ ادرار خود باشید. هرگاه ادرار به رنگ زرد تیره باشد، احتمالا آب زیاد ننوشیده اید. رنگ ادرار باید زرد روشن باشد، تقریبا به رنگ آب. نوشیدن مقدار زیاد چای و قهوه کمک نخواهد کرد، زیرا کافئین موجود در آنها سبب خواهد شد ضایع شدن مایعات بیشتر از مقدار نوشیده شده باشد.

برای معلومات بیشتر در مورد انتانات مثانه و گردهها.

اختلاجات ، غش ، مرگی (Convulsions, “Fits,” Epilepsy)

بسیار مشکل است گفته شود که هرگاه یک خانمی که مرگی دارد حامله شود، اختلاجات وی بیشتر خواهد شد یا کمتر. اگر شما کسی هستید که اختلاجات پیدا میکنید، شما بهتر خواهید دانست که دفعات بوجود آمدن این اختلاجات چقدر است و تا چه اندازه شدت دارند. خوردن بعضی دواهای ضد اختلاج در زمان حاملگی، بخصوص فینوتوئین (دای-فنهیدانتوئین، دیلانتین) ممکن است خطر سوءاشکال ولادی را افزایش دهند. مگر گرفتن دواهای ضد اختلاج را در زمان حاملگی توقف ندهید چون ممکن است وضعیت اختلاجی شما وخیمتر شده ویا حتی سبب مرگ شما شود. با یک کارکن صحی با تجربه ویا داکتری که در مورد مرگی معلومات داشته باشد وبتواند به شما در مورد انتخاب بهترین دوا کمک نماید، مشوره کنید. دوای فینوباربیتال (لومینال) احتمالا مصوونترین دوای ضد اختلاج در جریان حاملگی خواهد بود.

توکسیمی حاملگی (پری- اکلامپسی)

در جریان حاملگی اندکی تورم در پاها و مفصل بندپا، نارمل است. مگر موجودیت ورم در دستها و روی میتواند یک علامه پری- اکلامپسیا (توکسیمی حاملگی) باشد، بخصوص اگر همزمان سردردی، تشوش دید ویا درد بطن نیز داشته باشید. افزایش وزن بصورت ناگهانی، بلندرفتن فشار خون و موجودیت مقدار زیاد پروتین در ادرار نیز علایم توکسیمی حاملگی میباشد. توکسیمی حاملگی میتواند سبب اختلاجات گردد و احتمال آن وجود دارد که سبب مرگ شما و طفل شما گردد. اختلاجات توکسیمی حاملگی از اختلاجات مرگی فرق دارد.

هرگاه مادر ویا خواهرهای شما مصاب توکسیمی حاملگی بوده باشند ویا در حاملگی قبلی مصاب این حالت شده باشید ویا اگر اولین حاملگی شما با همسر جدید شما باشد، ممکن است در خطر مصاب شدن به توکسیمی حاملگی باشید. توکسیمی حاملگی همچنان در خانمهای که فشارخون بلند دارند، مرض شکر یا دیابت دارند، گردههای شان مشکل دارد، مصاب سردردیهای شدید باشند، سن شان بیشتر از 35 سال باشد و خانمهای که حمل دوگانگی یا بیشتر از یک طفل داشته باشند، بیشتر معمول است.

هرگاه کدام علامۀ توکسیمی حاملگی را داشته باشید، به قابله ویا کارکن صحی مراجعه نمایید تا معاینات شما را برای این منظور اجرا کند.

چه باید کرد:

• در بستر آرام بمانید. غذاهای خوب و مغذی بخورید، بخصوص غذاهای که غنی از پروتین باشند، اما نمک آن باید بسیار کم باشد.از غذاهای شور پرهیز کنید.
• هرگاه بزودی بهبود نیافتید، ویا اگر مشکل دید پیدا کردید ویا ورم در وجه شما افزایش یافت ویا اگر اختلاج پیدا کردید، به سرعت کمک طبی بگیرید. زندگی شما در خطر است.

زخم بستر (زخم فشاری)

خانمهای که به مدت طولانی نشسته ویا استراحت هستند در صورتی که تغییر وضعیت ندهند، به آسانی زخم بستر پیدا میکنند. این حالت بخصوص در خانمهای که فلج اطراف سفلی دارند و درد را احساس نمیکنند، عمومیت دارد. زمانی که حامله شوید، وزن اضافی سبب میشود فشار بیشتری روی نواحی بارز بدن اعمال گردیده و امکان بوجود آمدن زخم بستر را افزایش دهد.

چه باید کرد:

کوشش کنید که بیشتر از حالت نارمل حرکت نموده و وضعیت خود را زود زود تغییر دهید – اقلا هر ساعت. جلد روی نواحی تحت فشار را به دفعات بیشتر از زمان قبل از حاملگی بررسی نمایید.