Hesperian Health Guides
کار برای ایجاد تغییر
خانوادهها و مواظبت کنندگان چه کرده میتوانند:
- میتوانند به ما کمک نمایند تا غذا و استراحت بیشتری داشته باشیم.
- در مورد حاملگی مثبتگرا بوده و آنرا استقبال نمایند.
- اطمینان حاصل نمایند که ما مواظبتهای صحی زمان حاملگی را دریافت مینماییم و با ما برای اجرای معاینات بروند.
- در هر زمان و شرایطی از ما حمایت نمایند.
داکتران، قابلهها و دیگر کارکنان صحی چه کرده میتوانند:
هرگاه ما رفتن به مرکز صحی را در مراحل مقدم حاملگی و حتی قبل از حاملگی شروع نماییم، کارکنان صحی قادر خواهند بود به ما کمک نمایند. از آنجایی که تعداد کم داکتران، نرسان، قابلهها و دیگر کارکنان صحی در مورد مواظبت زنان دارای معلولیت تجربه دارند، ما میتوانیم به آنها کمک نماییم که بیاموزند چه برای ما طبیعی است و چگونه معلولیت ما روی حاملگی تأثیر مینماید ویا نمینماید. همچنان کارکنان صحی میتوانند:
- در مورد مشکلات احتمالی که یک خانم دارای معلولیت ممکن است ویا ممکن نیست در زمان حاملگی پیدا کند، بیاموزند.
- از کارهای که ما میتوانیم انجام دهیم آگاه باشند. طورمثال، این پندار و طرزتفکر را نداشته باشند که ما نمیتوانیم بصورت نارمل ولادت مهبلی داشته باشیم. بخاطر داشته باشید که اگر یک خانم معلولیت داشته باشد این معنی را ندارد که رحم وی نیز آسیب دیده است. حتی اگر بدن و پاهایش فلج باشد بازهم رحم وی این توانائی را خواهد داشت که تقلص نموده و طفل را خارج سازد.
- یک گروه زنان دارای معلولیت را سازمان دهند و برای شان در مورد تغذی خوب، دواها و معاینات صحی در زمان حاملگی، مشوره بدهند.
- خود را مطمئن سازند که ما در جریان حاملگی از مواظبتهای صحیای که دسترسی به آن آسان باشد، استفاده نموده می توانیم.
در مملکت یوگاندا، دسترسی خانمهای دارای معلولیت به مواظبتهای صحی بهبود یافته است
در مملکت یوگاندا یک موسسه بنام سازماندهی شبکه و منابع برای زنان دارای معلولیت (DWNRO) برای آگاه ساختن بیشتر کارمندان مسلکی صحی از نیازهای زنان دارای معلولیت کار میکند. بزرگترین معضلۀ آنها دسترسی، موجودیت و عادات بود. طورمثال، زمانی که خانمهای حاملۀ دارای معلولیت با برخورد نامرغوب و نامطلوب کارکنان صحی مواجه میشوند، آنها اعتماد خود را از دست داده و دوباره برای مواظبتهای صحی قبل از ولادت به مرکز صحی مراجعه نمیکنند. آنها ممکن در مراحل بعدی حاملگی ویا در زمان ولادت مشکلاتی پیدا کنند، که میتوانست با معاینات منظم وقایه گردد.
موسسۀ DWNRO برنامههای آموزشی را برای داکتران و قابلهها در مورد عدم دسترسی به خدمات شفاخانهای و مراکز صحی مانند مواظبت بعد از ولادت، مهارت وزن نمودن، میزهای معاینه و مفاهمۀ خوب با اشخاص ناشنوا و نابینا، دایر نمودند. بعضی شفاخانهها بخش های مختلف خود را بیشتر قابل دسترس ساختند و گروپ خانمهای ناشنوا، در این اواخر یک گروه قابله ها را در مورد زبان اشاره آموزش دادند. موسسۀ DWNRO حالا برای آگاه ساختن زنان دارای معلولیت از این خدمات، کار مینمایند و بنا ًء آنها میتوانند این خدمات را تقاضا کنند.