انتانات مقاربتی (انتانات زهروی)

ویکی-سلامتی > رهنمای صحی برای زنان دارای معلولیت > فصل هشتم8: صحت جنسی > انتانات مقاربتی (انتانات زهروی) چیست

در این فصل:

 

در این فصل:

انتانات مقاربتی ویا زهروی به انتاناتی گفته میشود که در زمان مقاربت جنسی از یک شخص به شخص دیگر انتقال مییابد. انتانات مقاربتی در هر نوع مقاربت جنسی میتواند از یک شخص به شخص دیگر انتقال یابد. میتواند از طریق مقاربت جنسی مهبلی، مقعدی ویا از طریق دهن باشد. گاهی تنها با مالش دادن یک آلۀ تناسلی منتن به آلۀ تناسلی طرف مقابل حتی اگر دخول صورت نگرفته باشد، بازهم انتانات میتوانند انتقال یابند.

انتانات مقاربتی تداوی نشده خطرناک هستند

بسیاری انتانات مقاربتی با استفاده از دوا تداوی شده میتوانند. اگر انتانات مقاربتی در شروع تداوی نگردند میتوانند سبب: عقامت در مردان و در زنان، ولادتهای قبل از میعاد، ولادت اطفال با وزن بسیار کم و یا نابینا، حاملگی در نفیرها، دردهای دوامدار شکم (قسمتهای پائین شکم) و همچنان مرگ از اثر شدت انتانات گردد.

علایم انتانات مقاربتی

هرگاه یک یا چند علامۀ ذیل را داشته باشید، ممکن است مصاب یک مرض مقاربتی باشید:

• افرازات غیرمعمول از مهبل
• بوی غیرعادی از مهبل
• درد ویا یک احساس غیرمعمول در شکم (قسمت پائین شکم،) بخصوص در زمان مقاربت جنسی و دخول آله تناسلی مرد به مهبل.
• خارش، بخارات، یک برآمدگی، ویا زخم در نواحی تناسلی

با در نظرداشت نوع معلولیت ممکن است به شما مشکل باشد که این علایم را تشخیص دهید. ممکن است ضرورت داشته باشید تا از یک شخص مورد اعتماد خود درخواست کنید که موجودیت علایم انتانات مقاربتی را در وجود شما بررسی کند.

چگونه علایم انتانات مقاربتی بررسی شوند

اگر نابینا هستید: زمانی که ناحیۀ تناسلی خود را میشوئید، از انگشت خود برای احساس افرازات غیرمعمول، بر آمدگی غیرمعمول ویا موجودیت زخمها استفاده نمایید. این کار را هفتۀ یکمرتبه انجام دهید. هرگاه این کار را هر روزه انجام دهید تشخیص تغییرات برای شما مشکل خواهد بود

گر دستهای خود را کنترول کرده نتوانید ویا اندکی کنترول داشته باشید: هرگاه نمیتوانید انگشتهای خود را استفاده کرده و تغییرات را در ناحیۀ تناسلی خویش احساس کنید، کوشش نمایید که در عوض از یک آئینه برای دیدن ناحیۀ تناسلی کار بگیرید. اگر نمیتوانید آئینه را در دست نگه دارید، آنرا روی فرش بگذارید و خود تان روی آن خم شوید.

اگر جروحات نخاع شوکی دارید: اگر میتوانید ناحیه تناسلی خود را ببینید ویا آنرا لمس کنید، این کار را هفته یکمرتبه در زمان حمام گرفتن انجام دهید. اگر این کار را خودتان انجام داده نمیتوانید، از یک شخص مورد اعتماد خود بخواهید که این کار را به شما انجام دهد. هرگاه درد ویا خارش در مهبل موجود باشد ممکن است شما نتوانید آنرا احساس کنید. اما اگر یک انتان مقاربتی داشته باشید و بزودی تداوی نگردد، ممکن است مصاب مشکلات عکسوی یا Dysreflexia شوید. اگر پاهای شما حرکت ندارد ویا حرکات آن محدود است: در صورت امکان وضعیتی را پیدا کنید که یا شما بتوانید ناحیۀ تناسلی خود را در هنگام شستشو با انگشتان خود احساس کنید، ویا با استفاده از یک آئینه آنرا ببینید. درصورت ضرورت از کسی که مورد اعتماد شما است بخواهید که پاهای شما را ثابت نگه دارد.

ریکوموناس - Trichomonas

تریکوموناس یک نوع انتان مقاربتی است که سبب ناراحتی و خارش زیاد می شود. مردان اکثراً کدام علامۀ نشان نمیدهند، اما میتوانند با آلۀ تناسلی خود آنرا انتقال داده و در زمان مقاربت جنسی خانم را مصاب سازند

علایم:

• افرازات پاغندهای خاکستری ویا زرد
• افرازات بد بوی
• سرخی و خارش ناحیه تناسلی و مهبل
• درد و سوزش در زمان خروج ادرار

گر می‌توانید برای تأیید وجود تریکوموناس، آزمایش آزمایشگاهی انجام دهید، یکی از داروهای زیر را مصرف کنید. اگر نمی‌توانید آزمایش آزمایشگاهی انجام دهید، بهتر است داروهای ذکر شده در زیر را مصرف کنید، زیرا ممکن است این عفونت ناشی از سایر عفونت‌های مقاربتی باشد.

دواها برای تریکوموناس
دواها	چه مقدار گرفته شود	چه وقت گرفته شود
مترونیدازول	400 تا 500 ملی گرام	دو دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
ویا
مترونیدازول (در 3 ماه اول حاملگی از خوردن مترونیدازول اجتناب شود)	2 گرام (2000 ملی گرام)	بصورت یک دوز واحد، از طریق دهن
ویا
کلیندامایسین	300 ملی گرام	دو دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
نكته مهم: وقتی از مترونیدازول استفاده میکنید نباید از نوشابههای الکولی استفاده نمایید. همسر شما نیز باید با این

گونوریا (سوزاک) و کلامیدیا

گونوریا و کلامیدیا هردو انتانات خطرناک اند. اگر در شروع تداوی گردند به آسانی علاج میشوند. اگر تداوی نگردند اینها سبب انتانات وخیم و عقامت در مردان وزنان میگردند. علایم آن در مردها معمولا 2 تا 5 روز بعد از مقاربت جنسی با شخص منتن شروع میشود. در یک خانم ممکن است علایم برای هفتهها و حتی ماهها شروع نشود. مگر مردان و زنان هردو میتوانند مصاب انتان باشند درحالی که علایمی نداشته باشند. حتی یک شخصی که هیچ علامۀ انتان نداشته باشد میتواند هم گونوریا و هم کلامیدیا را به شخص دیگری انتقال دهد

معمولترین علایم در زنان عبارتند از: افرازات زرد ویا سبز از مهبل ویا مقعد درد ویا سوزش در هنگام ادرار کردن تب درد قسمت پائینی شکم درد و خونریزی در زمان مقاربت جنسی عدم موجودیت علایم	معمولترین علایم در مردان عبارتند از: خارج شدن افرازات از آلۀ تناسلی درد ویا سوزش در هنگام ادرار کردن درد ویا تورم خصیهها عدم موجودیت علایم

تداوی:

اگر شما یکی از علایم گونوریا ویا کلامیدیا را داشته باشید، و با کسی که فکر میکنید ممکن است مصاب انتان بوده باشد، مقاربت جنسی غیرمصوون داشته اید، کوشش کنید که معاینه لابراتواری نمایید تا دیده شود که کدام انتان را دارید که در آنصورت خواهید دانست کدام دوا را بگیرید.

دواها برای گونوریا
دواها	چه مقدار گرفته شود	چه مقدار گرفته شود
سیفیکسیم	400 ملی گرام	بصورت یک دوز واحد، از طریق دهن

دواها برای کلامیدیا
دواها	چه مقدار گرفته شود	چه وقت گرفته شود
ازیترومایسین	1 گر	بصورت یک دوز واحد، از طریق دهن
ویا
دوکسی سیکلین	100 ملی گرام	2 دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
ویا
تتراسیکلین	500 ملی گرام	4 دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
ویا
اریترومایسین	500 ملی گرام	4 دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن

متاسفانه معاینات لابراتواری همیشه موجود نیست، بنا ًء اغلب بهتر است دواها برای بیشتر از یک انتان گرفته شود. یک شخص میتواند در عین زمان مصاب چند نوع انتان باشد، که تنها سبب آن گونوریا و کلامیدیا نیست، بلکه همچنان تریکوموناس و (Bacterial Vaginosis) نیز میتوانند سبب آن باشند. داروهای ذکر شده در زیر همه این عفونت‌ها را درمان می‌کنند.

مرض التهابی لگن خاصره (Pelvic inflammatory disease)

مرض التهابی لگن خاصره برای تمام انتانات اعضای باروری داخلی که در پائین شکم خانم موقعیت دارند، گفته میشود. معمولا بنام انتانات حوصلی یاد میشوند. انتانات لگن یا حوصلی میتوانند از سبب انتانات مقاربتی که تداوی نشده باشند، بخصوص گونوریا و کلامیدیا بوجود آید.

شما یک یا بیشتر از یک علامۀ ذیل را خواهید داشت:

• درد در قسمت سفلی شکم
• تب بلند
• احساس ضعیفی زیاد و علیل بودن
• افرازات سبز یا زرد بدبوی از مهبل
• درد ویا خونریزی در زمان مقاربت جنسی

تداوی:

از آنجا که این عفونت اغلب توسط ترکیبی از میکروب‌ها ایجاد می‌شود، ممکن است بیش از یک دارو برای درمان آن استفاده شود. داروهای ذکر شده در زیر را مصرف کنید.

دواها برای گونوریا، کلامیدیا، تریکوموناس، بکتریال وجینوزس و مرض التهابی لگن خاصره
اگر علایم این انتانات را داشته باشید و برای تشخیص این که کدام انتان ویا انتانات بصورت مشخص سبب مرض شما شده است، معاینه لابراتواری کرده نتوانید، دواهای ذیل را بصورت مجموعی بگیرید.
دواها	چه مقدار گرفته شود	چه وقت گرفته شود
سیفیکسیم	400 ملی گرام	بصورت یک دوز واحد، از طریق دهن
و
ازیترومایسین	1 گرام (1000 ملی گرام)	بصورت یک دوز واحد، از طریق دهن
ویا
اریترومایسین	500 ملی گرام	4 دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
ویا
اموکسی سیلین	500 ملی گرام	3 دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
ویا
دوکسی سیکلین	100 ملی گرام	2 دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
(در دوران بارداری یا شیردهی از داکسی سایکلین استفاده نکنید.)
ویا
تتراسیکلین	500 ملی گرام	4 دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
(هرگاه حامله باشید ویا طفل خود را از پستان شیرمیدهید، تتراسیکلین استفاده نکنید)
و
مترونیدازول	400 تا 500 ملی گرام	2 دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
	ویا 2 گرام (2000 ملی گرام)	بصورت یک دوز واحد، از طریق دهن
ویا
کلیندامایسین	300 ملی گرام	2 دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
	ویا کریم %۲ - ۵ گرامه	بصورت یک دوز واحد، در زمان رفتن به بستر، داخل مهبل برای 7 روز تطبیق گردد
و
تینیدازول	2 گرام ( 2000 ملی گرام ) ویا 500 ملی گرام	بصورت یک دوز واحد،از طریق دهن 2 دفعه در روز برای 5 روز، از طریق دهن
نكته مهم: وقتی از مترونیدازول ویا تینیدازول استفاده میکنید نباید از نوشابههای الکولی استفاده نمایید. همسر شما نیز باید با این دواها تداوی گردد.

زخمهای ناحیۀ تناسلی (قرحات ناحیۀ تناسلی)

بیشتر زخمها ویا قرحات ناحیۀ تناسلی از جملۀ امراض قابل انتقال از طریق مقاربت جنسی میباشند، مگر زخمهای بستر، آبلهها ویا جروحات نیز سبب زخمهای ناحیه تناسلی شده میتوانند. هر زخم ناحیه تناسلی باید توسط شستن با آب پاک و صابون، پاک نگه داشته شود. با دقت ناحیۀ زخمها را خشک نمایید. تکههایی که با آن زخمها را خشک مینمایید، قبل از آن که توسط شما ویا فرد دیگری مورد استفادۀ مجدد قرارگیرد، باید شسته و پاک شوند.

خطر! زمانی که فردی در ناحیۀ تناسلی خود یک زخم دارد، انتقال انتان از طریق زخم به دیگران بسیار آسان خواهد بود  بخصوص انتانات HIV و هیپاتیت- ب. برای وقایه از انتشار انتانات، تا زمان شفایابی زخم از مقاربت جنسی اجتناب شود.

سیفلیس

سیفلیس یک مرض مقاربتی وخیم است که تمام بدن را مصاب میسازد. میتواند برای چندین سال دوام نموده، وخامت آن بیشتر و بیشتر شود. اگر سیفلیس در مراحل مقدم تداوی گردد، مریض کاملا شفایاب میشود.

علایم:

1. اولین علامه، موجودیت یک زخم کوچک و بی درد است که ممکن بشکل یک جوانی دانه، آبله، یک زخ هموار و مرطوب ویا یک زخم باز بنظر رسد. این زخم برای چند روز ویا چند هفته باقیمانده و بعداً خود بخود از بین میرود. اما انتشار مرض به تمام بدن ادامه مییابد.

سیفلیس
2. بعد از هفتهها یا ماهها، ممکن است شخص منتن مصاب گلودردی، تب خفیف، زخمهای دهن، پندیدگی مفاصل ویا اندفاعات (بخارات) جلدی بخصوص در کف دستها و کف پاها شود. در این زمان شخص منتن میتواند دیگران را نیز منتن سازد.
3. تمام این علایم اکثراً خود بخود از بین میروند، مگر مرض دوام میکند. بدون تداوی، سیفلیس میتواند سبب مرض قلبی، فلج پاها، مشکلات روانی و مرگ شود.

تداوی:

برای علاج کامل از سیفلیس، تداوی مکمل ضروری است.

• اگر علایم از کمتر از یک سال وجود داشته باشد، 2.4 میلیون واحد از بنزاتین پنسیلین را در یک مرتبه به مریض تطبیق نمایید – نصف آن را در یک سرین و نصف دیگر در سرین دیگر. اشخاصی که به پنسیلین حساسیت داشته باشند، میتوانند اریترومایسین به مقدار 500 ملی گرام، 4 دفعه در روز برای 14 روز، بگیرند.

• اگر علایم از مدت بیشتر از یک سال موجود بوده باشد، مقدار2.4 میلیون واحد بنزاتین پنسیلین – نصف مقدار در هر طرف سرین – هفته یک مرتبه برای 3 هفته تطبیق نمایید (مجموعاً 7.2 میلیون واحد). در صورت حساسیت به پنسیلین، از تتراسیکلین به مقدار 500 ملیگرام، 4 دفعه در روز برای 30 روز استفاده شود

یادداشت: زنان حامله وشیرده (آنهایی که طفل خود را ازپستان تغذی میکنند) هرگاه به پنسیلین حساسیت داشته باشند، می توانند اریترومایسین استفاده کنند. همسر شما نیز باید تداوی گردد.

شانکروئید

شانکروئید یک مرض مقاربتی است وسبب بوجود آمدن زخمهای ناحیۀ تناسلی میگردد. هرگاه بزودی تداوی گردد، کاملا معالجه خواهد شد. این مرض به آسانی با سیفلیس مغالطه میشود.

شانکروئید

علایم:

• موجودیت یک یا بیشتر زخمهای نرم و بدون درد در ناحیه تناسلی ویا ناحیه مقعد که به آسانی خون دهنده میباشد.
• عقدات لمفاوی بزرگ و دردناک در کشها (ناحیه بین شکم وران)
• تب خفیف

دواها برای شانکروئید
دواها	چه مقدار گرفته شود	چه وقت گرفته شود
ازیترومایسین	1گ	بصورت یک دوز واحد، از طریق دهن
ویا
اریترومایسین	500 ملی گرام	4دفعه در روز برای 7 روز، از طریق دهن
ویا
سپروفلوکسازین (اگر حامله هستید سپروفلوکسازین نگیرید	500 ملی گرام	2 دفعه در روز برای 3 روز، از طریق دهن
یادداشت: هرگاه با اطمینان گفته نتوانید که زخمهای شما از سبب شانکروئید باشد، ویا اگر معاینه لابراتواری کرده نمی توانید، احتمالا بهترین کار این است که دواها را برای تداوی سیفلیس بگیرید.

تب خال ناحیۀ تناسلی

تب خال ناحیۀ تناسلی یک انتان مقاربتی است که سبب آن یک ویروس است. آبلههای کوچک در ناحیۀ تناسلی ظاهر میشود. تبخال ناحیۀ تناسلی در زمان مقاربت جنسی از یک شخص به شخص دیگر انتقال مییابد. بعضاً هرگاه دهن شخصی با تبخال ناحیه تناسلی به تماس آید، این تب خال به دهن نیز سرایت میکند، (این تبخال با تبخال معمولی که در دهن پیدا میشود ودر زمان مقاربت جنسی انتقال نمیکند، فرق دارد).

ویروس تبخال سبب ایجاد زخمهایی میشود که برای ماهها ویا سالها به دفعات پیدا شده و از بین میروند. تداوی شفائی برای تبخال وجود ندارد، مگر تداویهائی وجود دارد که احساس آرامش میدهد.

علایم:

تب خال ناحیۀ تناسلی

• جلد ناحیۀ تناسلی ویا جلد قسمت بالائی ران حساس بوده، خارش ویا احساس سوزش دارد.

• آبلههای کوچک دردناک بشکل قطرههای آب روی جلد بنظر خواهد رسید. این آبلهها ترکیده و زخمهای باز و دردناک را میسازند.

در دفعۀ اول مصاب شدن، تب خال برای 3 هفته ویا بیشتر دوام مینماید. ممکن است تب، سردردی، درد اعضای وجود، لرزه و عقدات لمفاوی متورم در ناحیه کشها داشته باشید. هرچند زخمها از بین میروند اما انتان باقی خواهد ماند. اما مصاب شدن به مرض در دفعات بعدی خفیفتر است.

تداوی:

دوای Acyclovir را استفاده کنید.

زخهای ناحیۀ تناسلی

زخهای ناحیۀ تناسلی از سبب یک ویروس بنام Human Papilloma Virus (HPV) بوجود می آید. اینها مانند زخ های سایر نقاط بدن بنظر میرسند. این هم ممکن است که مصاب ویروس HPV باشید اما از آن اطلاع نداشته باشید، بخصوص در صورتیکه زخ ها به داخل مهبل ویا داخل نوک آلۀ تناسلی مردانه (داخل خلفه) باشد. همچنان بعضی اشخاص مصاب این ویروس هیچ زخ پیدا نمیکنند. زخها ممکن است بدون تداوی از بین بروند، مگر این وقت زیادی را خواهد گرفت. اکثراً این ها به تدریج کسب وخامت می نمایند وباید تداوی گردند. ویروس HPV به آسانی در زمان مقاربت جنسی از یک شخص به شخص دیگر انتقال مییابد.

نكته مهم: اگر زخهای ناحیۀ تناسلی تداوی نگردند، بعضی آنها سبب سرطان عنق رحم میشوند. اگر مصاب زخهای ناحیۀ تناسلی هستید، کوشش کنید که معاینه لابراتواری بخاطر سرطان عنق رحم ویا Pap-test را اجرا کنید.

علایم مصاب شدن به ویروس HPV:

• خارش
• تبارزات یا زخهای سفید ویا نصواری رنگ با سطح درشت

در زنان زخها اکثراً در چین خوردگیهای جلد اطراف مجرای مهبل، داخل مهبل و اطراف مقعد رشد میکنند.	در مردان زخها اکثراً روی آلۀ تناسلی و یا داخل التوای نوک آن و روی خصیهها ویا اطراف مقعد رشد میکنند.

تداوی

موادی که برای تداوی زخها استفاده میشوند اکثراً در دواخانهها پیدا میشوند.

1. اندکی واسیلین ویا کریم دیگری را در جلد اطراف زخها بمالید تا جلد سالم محافظه گردد.
2. با یک چوبک گوگرد ویا چوبک دندان یک مقدار بسیار کم مایع 80 تا 90 فیصد ترای کلورو اسیتیک اسید (TCA) ویا بای کلورو اسیتیک اسید (BCA) را روی زخها بزنید. این اسید را تا زمانی که رنگ زخ سفید گردد از آن دور نکنید.
3. بعد از 2 ساعت یا زودتر اگر احساس سوزش بسیار دردناک بود، اسید را از روی زخها بشوئید.

ویا

مایع پودوفیلین %20 را به عین شکل روی زخها بزنید تا زخها به رنگ نصواری درآیند. پودوفیلین باید 6 ساعت بعد از روی زخها شسته شوند.

سید باید زخم را سوختانده و دور سازد که در جای آن یک زخم دردناک باقی خواهد ماند. زخمها را خشک و پاک نگه دارید. زخمها باید در ظرف یک تا دو هفته شفایاب شوند. مراقب آن ها باشید تا میکروبی یا منتن نشوند. کوشش کنید که تا زمان شفایابی زخمها مقاربت جنسی نداشته باشید، اما اگر مقاربت جنسی قابل اجتناب نباشد، از همسر خود بخواهید که کاندم (پوش) استفاده کند.

برای رهائی کامل از زخها اکثراً لازم است چندین مرتبه تداوی شوید (مهم نیست که کدام نوع تداوی را استفاده میکنید). می توانید تداوی را بعد از یک هفته تکرار کنید. کوشش کنید که در جای زخمهایی که قبلا در آن زخها موجود بوده، دوا نزنید. در صورتی که تخریشات بسیار زیاد باشد، قبل از اجرای تداوی بعدی، زمان بیشتری را انتظار بکشید.

هیپاتیت (التهاب کبد، زردی، چشمهای زرد)

هیپاتیت یک حالت التهابی کبد است که اکثراً توسط یک ویروس بوجود میآید، مگر همچنان بکتریاها، الکول ویا تسممات مواد کیمیاوی میتوانند سبب این مرض گردند. سه نوع عمدۀ هیپاتیت ویروسی وجود دارد (هیپاتیت A، هیپاتیت B و هیپاتیت C) و این مرض میتواند از یک شخص به شخص دیگر انتقال یابد، اگر علایم مرض را داشته باشند ویا نداشته باشند.

هیپاتیت A اکثراً در اطفال خوردسال سیر خفیف داشته و در اشخاص بزرگتر و زنان حامله بیشتر وخیم میباشد.

هیپاتیت B برای همه خطرناک است. این نوع مرض سبب سیروز کبدی، سرطان جگر و حتی مرگ شده میتواند. لذا اگر حامله هستید و علایم مرض هیپاتیت B را دارید، مشوره طبی بگیرید.

هیپاتیت C نیز بسیار خطرناک بوده و میتواند سبب انتان دایمی جگر شود. هیپاتیت C سبب عمدۀ مرگ اشخاص مبتلا به ایدز و HIV میباشد.

علایم:

• احساس خستگی و ضعیفی
• بی اشتهائی
• زرد شدن چشمها و جلد (مخصوصاً جلد کف دست ها و کف پاها)
• درد در شکم ویا دلبدی
• ادرار به رنگ زرد تیره و مواد غایطه سفید رنگ
• گاهی موجودیت تب
• نبودن هیچ علامۀ مرضی

تداوی:

دوا برای کمک به این مریضی وجود ندارد.

هرگاه بی اشتها هستید و نمیخواهید که چیزی بخورید، کوشش کنید آب میوه، یخنی ویا سوپ سبزیجات بخورید. برای کنترول استفراغات، چند جرعه کولا ویا جوشاندۀ زنجفیل بخورید. نوشیدن جوشاندههای گیاهی مانند بابونه نیز میتواند کمک نماید. همچنان از زنان مسن محل خود بپرسید که کدام داروها بهتر کمک خواهند کرد.

زمانی که اشتهای خوردن داشته باشید، مقدار زیاد پروتین حیوانی (گوشت، ماهی، تخم) نخورید زیرا خوردن اینها سبب میشود که جگر در حالی که مریض است به سختی فعالیت نماید. همچنان از خوردن غذاهایی که با روغن حیوانی ویا روغن نباتی پخته شده باشند پرهیز کنید. در عوض بیشتر از میوهها و سبزیجات بشکل تازه ویا بخار داده شده و یک مقدار کم پروتین استفاده نمایید. اقلا برای مدت 6 ماه هیچگونه نوشابۀ الکولی ننوشید.

وقایه:

ویروسهای هیپاتیت B و هیپاتیت Cهردو از طریق مقاربت جنسی، زرقیات توسط سوزنهای غیرمعقم، انتقال خون منتن از یک شخص به شخص دیگر قابل انتقال اند و همچنان از مادر به طفل در زمان تولد انتقال یافته میتوانند. برای جلوگیری از انتقال هیپاتیت به دیگران، همیشه از کاندم (پوش) در زمان مقاربت جنسی استفاده نمایید و همچنان خود را متیقن سازید که سوزنها، سرنجها و وسایلی که برای قطع کردن ویا سوراخ کردن جلد بکار میروند (مانند وسایل خالکوبی، ختنه، سوراخ نمودن گوش و بینی وغیره) همیشه قبل از استفاده معقم ویا جوش داده شده باشند.

ویروس هیپاتیت A از طریق مواد غایطه یک شخص و خوردن مواد غذائی و آب آلوده توسط شخص دیگر، انتقال مییابد. برای وقایۀ دیگران که مریض نشوند، مهم است تا خود را متیقن سازید که مواد غایطه شخص مریض به بیتالخلا میرود ویا زیر خاک میشود و همچنان اطمینان حاصل شود که شخص مریض بسیار پاک بماند. همه – شخص مریض، اعضای خانواده، مواظبت کنندگان- باید کوشش کنند که پاک بمانند و زود زود دستهای خود را بشویند.

در حال حاضر واکسین برای هیپاتیتهای Aو Bموجود اند، مگر ممکن است قیمت باشند ویا در همه مناطق موجود نباشند. اگر قادر باشید که در زمان حاملگی واکسین بگیرید، این کار از انتقال ویروس به طفل جلوگیری بعمل خواهد آورد. (خوشبختانه در افغانستان این واکسین شامل برنامۀ معافیت کتلوی گردیده است).

وقتی مصاب یک انتان مقاربتی هستید، چه باید انجام دهید

هرگاه شما ویا همسر شما علایم انتانات مقاربتی را داشته باشید:

• فوراً تداوی را شروع کنید. تداوی مقدم شما را از بسیاری مشکلات وخیم بعدی محافظه خواهد کرد و همچنان از انتشار انتان به دیگران جلوگیری مینماید.

• در صورت امکان معاینه لابراتواری نمایید. به یک مرکز صحی ویا کلینیک بروید جایی که میتواند معاینه لابراتواری انجام شده و نوع انتان مقاربتی مشخص گردد. دراین حالت ضرورت نخواهد بوده که بعضی دواهائی را که به آنها ضرورت ندارید، استفاده کنید. هرگاه اجرای معاینه لابراتواری ممکن نباشد، شما مجبور خواهید بود که چند نوع دوا را بگیرید. کوشش کنید که با یک کارکن صحی مجرب در مورد تداوی صحبت کنید.
• کمک کنید که همسر شما نیز در عین زمان تداوی شود. اگر همسر شما تداوی نشود، میتواند با مقاربت جنسی شما را دوباره مصاب مرض سازد. او را وادار سازید که تداوی مکمل را بگیرد ویا به یک کارکن صحی مراجعه نماید.
• حتی اگر علایم مرض شروع به از بین رفتن نموده و مرض ظاهراً شفایاب شده باشد، باز هم باید تمام دواها را استفاده نموده و تداوی را قطع نکنید. دواهای توصیه شده را مکمل خریداری کنید و نسخه را نیمه نگیرید. شما (ویا همسر شما) تا زمانی که تمام دواهای تجویز شده را نگرفته باشید، معالجه نمیشوید.
• از مقاربت جنسی مصوون استفاده کنید. هرگاه خود را وقایه نکنید، همیشه این امکان وجود دارد که مصاب یک انتان مقاربتی دیگری شوید.