Hesperian Health Guides
ولادت دادن با اجرای عملیات (عملیات سزارین یا سزارین سکشن)
بیشتر زنان حاملۀ که معلولیت فزیکی دارند، بخصوص آنهای که فلج اطراف سفلی (فلج هردو پا) دارند، توسط داکتران و کارمندان صحی توصیه میگردند که باید با عملیات سزارین ولادت نمایند. این توصیه همیشه درست نیست. با اندکی کمک برای اغلب زنان دارای معلولیت فزیکی، ویا خانمهای که قسمت پائین بدن وشکم شان حسیت ندارد، ولادت میتواند از طریق مهبل بصورت نارمل صورت گیرد. بدون درنظرداشت نوع معلولیت یک خانم، عضلات رحم خود بخود تقلص خواهند نمود و طفل را به خارج میراند. برای معلومات در مورد معلولیتهای خاص که ممکن است در جریان ولادت مشکل ایجاد نمایند.
بعضی اوقات، خانمها لازم است که عملیات سزارین شوند، اگر
 |
موجودیت یک ندبه به این شکل در روی رحم بسیار امکان دارد که در زمان ولادت باز گردد |  |
| یک ندبهای که از بیرون روی جلد بشکل مستعرض باشد... | .... ممکن است ندبهای را که بصورت طولانی روی رحم باشد، مخفی نگه دارد. | |
- طفل بزرگ باشد ویا در وضعیت نامساعد ولادی قرار گرفته باشد.
- خانم سوء شکل لگن خاصره داشته باشد.
- ستون فقرات خانم انحنای غیرنارمل داشته باشد.
- خانم نتواند پاهای خود را از هم دور نماید.
- به اندازه کافی برای ولادت نارمل قوی نباشد.
هرچند عملیات سزارین گاهی ضروری است، بهتر آنست که در صورت امکان از عملیات اجتناب صورت گیرد. بیشتر اوقات عملیات سزارین از جهتی انجام میشود که کار ولادت دادن را به داکتر آسان میسازد. برعلاوه، این عملیات مصرف زیادتری را ایجاب میکند، همیشه این احتمال وجود دارد که مشکلی در زمان عملیات بوجود آید و همچنان بهبود دوبارۀ خانم نظر به ولادت نارمل وقت بیشتری میگیرد.
بیشتر خانمهای که با عملیات سزارین ولادت نموده اند، قادر خواهند بود تا دفعۀ بعدی از طریق مهبل ولادت نمایند. این زمانی بیشتر واقعیت پیدا میکند که شق روی رحم مستعرض باشد و نه به شکل عمودی (از بالا به پایین). شق عمودی ویا از بالا به پائین بیشتر امکان دارد که در هنگام دردهای ولادی در اثر فشار باز شود.
حتی با موجودیت ندبۀ مستعرض یک چانس بسیار کمی وجود دارد که رحم در جریان تقلصات ولادی باز شود (پاره شود). در صورت وقوع این حالت خانم خونریزی داخلی پیدا کرده و خواهد مرد. هرچند ممکن است خانم برای ولادت به عملیات سزارین ضرورت پیدا نکند، بازهم برای خانمی که قبلا عملیات سزارین را گذشتانده مصوونتر خواهد بود که در شفاخانه ولادت نماید، تا در صورت کدام مشکل به آن رسیدگی فوری شده بتواند. هرگاه این کار ممکن نباشد، خانم باید کوشش کند که در یک محل نزدیک به شفاخانه ولادت نماید. و قبل از ولادت کوشش نماید تا امکانات آنرا فراهم سازد که در صورت کدام مشکل بتواند به شفاخانه برسد.
قطع شدگی در آلۀ تناسلی زنان ( ختنه زنانه)
در بعضی ممالک – بیشتر در افریقا، همچنان بعضی از قسمتهای آسیای جنوبی و دیگر مناطق جهان – قسمتی از آلۀ تناسلی دختران یا زنان جوان قطع میشود یا آنها را ختنه مینمایند. مانند بسیاری عملکردهای فرهنگی قطع نمودن قسمتی از آلۀ تناسلی دختران در این ممالک یک طریق تغییر دادن بدن دختران است تا مقبول تر، قابل قبول تر ویا پاکتر شوند. اما هرچند این عملکرد عنعنوی برای جوامعی که این کار را انجام میدهند با مفهوم باشد، قطع کردن قسمتی از آلۀ تناسلی دختران اثرات جدی و مضر روی صحت و سلامت آنها میگذارد. در طولانی مدت خانمهای که آلۀ تناسلی آنها قطع گردیده احتمال دارد به انتانات بولی، مشکلات روانی، از دست دادن لذت جنسی ویا مشکلات در مقاربت جنسی و همچنان ولادت مشکل و طولانی که ممکن است بعضاً سبب مرگ طفل و مادر گردد، مواجه گردند. اگر خانمی هستید که ختنه شده اید (قطع قسمتی از آلۀ تناسلی) که بعداً دوخته شده و مجرای مهبل قسماً مسدود شده باشد، با یک کارکن صحی یا قابلۀ با تجربه صحبت نمایید. ممکن است لازم باشد که مجرای تناسلی قبل از ولادت قطع و باز گردد.