زبان اشاره و زبان گفتاری

ویکی-سلامتی > کمک به اطفالی که ناشنوا هستند > فصل هفتم 7: انتخاب زبان و آموزش آن > زبان اشاره و زبان گفتاری

در این فصل:

 

در این فصل:

دو نوع زبانی را که یک طفل ناشنوا یا طفلی که بخوبی شنیده نمیتواند، میتواند بیاموزد عبارت اند از:

• زبان اشاره، زمانی که او از دستهای خود با اشارات مورد استفاده در جامعۀ ناشنوایان در منطقه یا کشور محل زندگی خود، برای برقراری ارتباط یا مفاهمه استفاده مینماید.
• زبان گفتاری، زمانی که شخص از صدای خود و لبخوانی برای برقراری ارتباط به زبان گفتاری رایج در آن منطقه یا کشور، استفاده میکند.

بعضی اطفالی که کمی شنیده میتوانند، قادر به صحبت کردن و لبخوانی خواهند بود. سایر اطفال با ایجاد اشارات با دستان خود میتوانند به بهترین وجه ارتباط برقرار کنند. ممکن است بخواهید با یک زبان شروع کیند و با بزرگتر شدن فرزندتان راههای دیگری را برای برقراری ارتباط یا مفاهمه برایش آموزش دهید.

طورمثال:

حالا وقت خواب است.

بسیاری از افراد از ژستها و اشارات برای آموزش به یک طفل خوردسال شروع میکنند، بخصوص اگر مطمئن نباشند که طفل میتواند صداهای گفتاری را بشنود یاخیر. سپس، وقتی طفل بزرگ شده میرود و بعضی اشارات را درک کرده میتواند، ممکن سعی کنند لبخوانی و صحبت کردن را بیاموزانند.

واوو.

توپ! بلی، درست است.

افراد دیگر اگر بدانند که طفل شان بعضی صداها را میشنود یا بعد از یادگیری گپ زدن ناشنوا شده باشد، با لبخوانی و صحبت کردن شروع میکنند. وقتی طفل پس از مدتی زبان گفتاری را یاد نگیرد، ممکن است به این معنی باشد که زبان اشاره برای این طفل مناسبتر است.

This page was updated:۱۴ Dec ۲۰۲۵