Hesperian Health Guides

استفاده از زبان گفتاری

در این فصل:

افرادی که شنیده میتوانند با صحبت کردن و شنیدن صحبت دیگران به زبان محلی خود مفاهمه کرده یا ارتباط برقرار میکنند. طبیعی است که خانوادهها بخواهند طفل ناشنوا حرفهای آنها را بفهمد و با استفاده از زبان گفتاری (شفاهی) با آنها صحبت کند.

برای یادگیری زبان گفتاری، طفلی که به خود شنیده نمیتواند، باید:

  • با شنوایی باقیماندۀ خود گوش فرا دهد تا بتواند کلمات گفتاری را یاد بگیرد. ممکن است استفاده از سمعک برایش مفید باشد.
  • به لبهای شخصی که گپ میزند دیده و کلماتی را که میگوید حدس بزند (لبخوانی کند).
  • کلمات گفتاری را تمرین کند تا حدی که دیگران بتوانند او را بهتر درک کنند.

به یاد داشته باشید، اگر از زبان گفتاری با طفل خویش کار میگیرید، شما و خانوادۀ شما باید تا جایی که میتوانید با طفل خود صحبت کنید.

A man and his small boy speak as they hold a spoon
قاش ش
بلی رامین، قاشق.

صبور باشید. طفل شما زبان را بسیار آهسته تر از اطفالی که خوب شنیده میتوانند، یاد میگیرد. شما باید کاری کنید که طفل شما از گفتن کلمات کار بگیرد حتی زمانی که بدون آن که بپرسد اجرای کار برایش آسانتر باشد ویا برای شما دادن اشیاء برای طفل بدون آن که برایش وقت دهید تا از شما بخواهد، راحتتر باشد.

گپ زدن طفل شما متفاوت خواهد بود. صحبت کردن بیشتر اطفال ناشنوا از اطفالی که شنیده میتوانند، فرق خواهد داشت. طبیعی است که در ابتدا از نحوۀ گپ زدن طفل خود احساس خجالت کنید. وقتی به آن عادت کردید، میتوانید این موضوع را برای دیگران توضیح دهید.

A small boy with a hearing aid in both ears.
این طفل سمعکی را پوشیده که مهار بدنش میباشد.

جوامع مختلف در مورد این که اطفال ناشنوا چگونه باید مفاهمه یا برقراری ارتباط را بیاموزند، نظرات متفاوتی دارند. یک کودکستان در جنوب هند سعی میکند به اطفال خوردسالی که نمیتوانند خوب بشنوند، صحبت کردن، خواندن، نوشتن و گوش دادن را آموزش دهد. آنها سعی میکنند اطفال ناشنوا را در سن 5 سالگی برای شمولیت در مکاتب عادی آماده کنند. از آنجا که کودکستان میخواهد تا اطفال از ناشنوا بودن خود خجالت نکشند، آنها اصرار دارند که اطفال از سمعکهایی استفاده کنند که مهار بدن شان است. این نوع سمعک علاوه توانایی بلندتر کردن صداها، به همه کمک میکند تا آن را ببینند و بپذیرند که این اطفال متفاوت میباشند.

مزایای استفاده از زبان گفتاری

  • طفلی که مانند سایر افراد جامعه مفاهمه نموده یا ارتباط برقرار میکند، افرادی بیشتری خواهد داشت که او را درک میکنند.
  • طفلی که از زبان گفتاری استفاه میکند، برای شمولیت به مکتب آمادگی بیشتری خواهد داشت، اگر آن مکتب از زبان اشاره استفاده نکند.
  • طفلی که از زبان گفتاری استفاده میکند، خواندن برایش بسیار آسانتر است زیرا زبانی که صحبت میکند و زبان نوشتاری مشابه هستند


2 women sitting and speaking together while a small boy sits closeby.
خوشحالم که حامد به کودکستانی میرود که در آنجا میتواند با سایر اطفال کم شنوا صحبت کند.
بلی، و امیدوارم که او را برای شمولیت به مکتب عادی آماده سازد. میخواهم درس بخواند تا وقتی بزرگ شد یک کار خوب پیدا کند!

مشکلات استفاده از زبان گفتاری

A woman sitting and looking into a mirror.
حرکت لبها با گفتن کلمات عزیزم، حریفم، آرایشم همه مشابه میباشد.
  • مفاهمه یا ارتباط گفتاری معمولاً فقط برای طفلی که یک اندازه شنوایی دارد (آنقدر شنوایی که برای شنیدن تفاوت بین بسیاری کلمات کافی باشد) یا برای طفلی که پس از یادگیری صحبت کردن، شنوایی خود را از دست داده است، خوب کار میدهد.
  • ممکن است لبخوانی برای طفل دشوار باشد، زیرا بسیاری از صداها روی لبها یکسان هستند یا روی لبها دیده نمیشوند. طورمثال: عزیزم، حریفم، آرایشم همگی روی لبها یکسان هستند. میتوانید خودتان در آئینه ببینید که تا چه اندازه برای کلمات با معانی مختلف حرکات لبها همسان هستند.
  • طفلی که در شنیدن صداهای گفتاری مشکل دارد، واضح صبحت کردن برایش دشوار خواهد بود زیرا او نمیتواند گپهای خود را بشنود. سخنان او را شاید جز اعضای خانواده کس دیگری فهمیده نتواند.
  • اطفال خوردسال ممکن است به مدت طولانی یکجا آرام ننشینند تا زبان یاد بگیرند.
  • از آنجایی که برای یادگیری صحبت کردن و یادگیری فهمیدن آنچه دیگران میگویند، تلاش زیادی به کار میرود، ممکن است طفل از یادگیری بیشتر در مورد جهان اطراف غافل بماند.



This page was updated:۱۴ Dec ۲۰۲۵