Hesperian Health Guides
گروههای والدین
ویکی-سلامتی > کمک به اطفالی که ناشنوا هستند > فصل چهاردهم 14: حمایت از والدین و مواظبت کنندگان > گروههای والدین
یک گروه والدین زندگی ایرلاندیتا را تغییر میدهد
مادری در کشور نیکاراگوا به نام روزا به این مشکوک شد که ممکن است مشکلی در مورد دخترش ایرلاندیتا وجود داشته باشد. وقتی نام ایرلاندیتا را صدا میکردند او پاسخی نمیداد و فقط به صداهای بسیار بلند واکنش نشان میداد.
روزا که نگران دخترش بود، ایرلاندیتا را در 16 ماهگی نزد داکتر برد. داکتر با او خیلی به سردی رفتار کرد و فقط گفت: " طفل تو چیزی نمیشنود. وقتی 5 ساله شد او را دوباره بیاورید تا ببینیم که آیا میتوان برایش کاری انجام داد یا خیر." روزا آنجا را درحالی ترک نمود که بیش از پیش ترس و نگرانی اش افزایش یافته بود.
در راه خانه با دوستی ملاقات کرد که به او پیشنهاد داد تا با لوس پیپیتوس (Los Pipitos) که یک سازمان اجتماعی است، قرار ملاقات بگذارد. سازمان لوس پیپیتوس توسط گروهی از والدین ایجاد شده بود که میخواستند فرزندان معلول شان فرصتهای رشد و انکشاف را کامل داشته باشند.
اگرچه داکتر و کارکنان سازمان لوس پیپیتوس به روزا همان یک تشخیص را دادند – که دخترش ناشنوا است – اما کارکنان این سازمان او را به آینده امیدوار نمودند. آنها توضیح دادند که چگونه با کمک ویژه و حمایت بیشتر خانواده اش، ایرلاندیتا درست مانند هر طفل دیگری که شنوایی نورمال دارد، میتواند رشد و انکشاف یابد. با حمایت سایر والدین در سازمان لوس پیپیتوس، روزا احساس اطمینان کرد که میتواند در زندگی دخترش ایرلاندیتا تغییر ایجاد کند.
اکنون روزا یکی از اعضای فعال سازمان لوس پیپیتوس است و تلاش میکند تا به سایر والدین همان کمک و دوستیای را بدهد که خودش در یک زمانی به آن نیاز داشت.
ایرلاندیتا حالا به لطف حمایت خانوادهاش و مواظبتهای ارائه شده در لوس پیپیتوس، یک دختر بیان کننده، دلسوز، شاد، باهوش و با اعتماد به نفس است. او میتواند ارتباط برقرار کره یا مفاهمه نماید و میتواند در یک مکتب عادی شامل شود.
راه اندازی یک گروه
- اگر میدانید که در جامعۀ شما والدین دیگری نیز موجود اند که اطفال ناشنوا دارند اما هیچ گروه والدینی در محل شما وجود ندارد، ممکن است راه اندازی یک گروه به شما بستگی داشته باشد. برخی از قویترین و فعالترین گروههای والدین به سبب مفکورۀ یک نفر ایجاد شده و شروع به کار نموده اند. والدین منحیث یک گروه میتوانند برای حل مشکلات با یکدیگر همکاری نمایند.
در اثر کار مشترک والدین میتوانند کار بیشتری را انجام دهند نسبت به این که هرکدام به تنهایی کار کنند.
- برای شروع کار میتوانید 2نفر یا بیشتر از والدین یا مواظبت کنندگانی که میخواهند گروهی را ایجاد کنند، پیدا کنید. اگر خانوادههای دیگری را که دارای اطفال ناشنوا باشند نمیشناسید، ممکن است بتوانید والدین اطفال دارای معلولیتهای دیگر را پیدا کنید. یا یک کارمند صحی ممکن است والدین دارای اطفال معلول را در جوامع نزدیک شما بشناسد که به شما معرفی نماید.
- زمان و مکان ملاقات را پلان نمایید. اینکار به انتخاب مکانی کمک میکند که همه بتوانند در آن راحت صحبت کنند، شاید اتاقی در مکتب، مرکز صحی، مرکز تعاونی یا عبادتگاه باشد. در اولین جلسه در مورد این که چرا باهم ملاقات میکنید و امیدوار هستید چه کاری انجام دهید، صحبت نمایید.
- احتمالاً یک نفر رهبری جلسۀ اول را به دوش خواهد داشت. اما مهم این است که هیچ فردی برای گروه تصمیم نگیرد. همه باید فرصت صحبت کردن را داشته باشند. سعی کنید بحث را بر مقاصد اصلی جلسه متمرکز سازید. پس از جلسۀ اول به نوبت یک نفر گروه را رهبری کند. رهبری هر جلسه با افراد مختلف به اعضای خجالتی کمک خواهد کرد تا بیشتر سهم بگیرند.
آموزش حمایت از یکدیگر
حتی زمانی که افراد یکدیگر را بخوبی بشناسند، ممکن است یک مدت زمان بگیرد تا به راحتی در مورد احساسات، تجربیات و چالشهای بزرگ کردن طفل ناشنوا، صحبت شود. این کارها تمرین میخواهد.
در اینجا چند پیشنهاد وجود دارد تا به اعضای گروه کمک نماید که احساس راحتی نموده و به یکدیگر اعتماد نمایند:
با دقت به آنچه دیگران میگویند گوش کنید، بدون این که آنها را قضاوت نمایید. به این فکر کنید که چگونه میخواهید دیگران به شما گوش دهند و سپس سعی کنید به همان شیوه به آنها گوش دهید.
سعی نکنید به دیگران بگویید که چه کاری انجام دهند. میتوانید به دیگران کمک کنید تا احساس خود را درک کنند و تجربیات خود را به اشتراک بگذارید. اما هر کسی باید خودش در بهترین راه برای مواظبت از اطفالش تصمیم بگیرد.
به حریم خصوصی هر فرد احترام بگذارید. هرگز چیزی را که در گروه صحبت شده است به دیگران نگویید مگر این که هر فرد گروه بگوید که مشکلی نیست.
