Hesperian Health Guides
فصل پانزدهم: حمایت از مواظبت کنندگان
ویکی-سلامتی > رهنمای صحی برای زنان دارای معلولیت > فصل پانزدهم15: حمایت از مواظبت کنندگان
هرکس گاهی به کمک ضرورت پیدا میکند. نادر است که یک روز را سپری نماییم بدون این که از اعضای خانواده، همسایهها و حتی بیگانگان کمک گرفته باشیم ویا به ایشان کمک نموده باشیم. این طبیعت انسانی است که یکدیگر را کمک نمایند.
یک زن معلول اغلب به کمک هر روزه و دوامدار ضرورت دارد. وقتی کمک مورد نیاز را بدست آورد، میتواند یک زندگی صحتمندتر و خوشحالتر داشته و در خانواده و جامعه نیز اشتراک مساعی داشته باشد.
کمک به زنان دارای معلولیت میتواند اجر و پاداش خود را داشته باشد، مگر همچنان یک کار پر از تشویش است، بخصوص اگر خانم به مواظبت زیاد ضرورت داشته باشد. این فصل عمدتاً برای خانواده و دیگر کسانی است که به زنان دارای معلولیت کمک مینمایند تا از خود مواظبت کنند. این فصل همچنان به زنان معلول کمک میکند تا نیازهای افرادی را که به ایشان کمک مینمایند، بهتر بدانند.
تصمیم گیری مشترک
از همه پیشتر، هرکس که به زنان دارای معلولیت کمک میکند، باید بخاطر داشته باشد که با یک انسان بالغ سرو کار دارد، نه با یک طفل. اگر خانم بتواند، باید برایش اجازه داده شود که به شما بگوید در چه موردی به کمک ضرورت دارد و بعد باهم شما میتوانید در مورد بهترین طرز اجرای آن تصمیم بگیرید.
هرقدر که ممکن باشد، زنان معلول باید مسوولیت مواظبت و زندگی خود را بدوش گیرند. مواظبت کنندهگان باید زنان معلول را تشویق نمایند تا خود را منحیث کپتان تیم در نظر داشته باشند. به این ترتیب زنان معلول کمکهایی را میگیرند که به آن ضرورت دارند و نه کمکهای که فکر میکنند غیرضروری است، کمک کننده نیست ویا احترام آمیز نیست.
هر قدر که ممکن باشد، با شخص معلول در مورد این که چه انتظاراتی دارد، صحبت نمایید. از او بپرسید که چه مسوولیتهائی را خودش گرفته میتواند و برای مواظبت کننده لازم است بداند که چه کاری را انجام دهد و چه کاری را انجام ندهد. خانم ممکن است با کمک شدن در کارهای که خودش میتواند آنرا انجام دهد، احساس ناراحتی کند. هرگاه شما و خانم معلول بصورت واضح در مورد مواظبتهای لازم صحبت نمایید، مواظبت نمودن آسانتر خواهد شد. اگر این کار امکان نداشته باشد، کوشش کنید که خود را بجایش قرار داده و فکر کنید که او چه احساسی خواهد داشت.
اگر خانم ناشنوا باشد و از زبان اشاره برای صحبت کردن استفاده میکند، باید هرچه زودتر که ممکن باشد، خود را مطمئن سازید که زبان اشاره را یاد گرفته اید.
اگر خانم نابینا باشد، اجازه دهید به شما بگوید که چگونه راه خود را در ماحول خود پیدا میکند. صرف بازو یا دست وی را برای رهنمائی نگیرید. بگذارید که در اول او بازوی شما را بگیرد. همچنان اگر خانم از یک چوب دست یا عصا برای پیدا کردن راههای اطرافش استفاده میکند، مطمئن شوید که این عصا همیشه نزدیک وی باشد.