Hesperian Health Guides
گروههای حماتی بسازید
ویکی-سلامتی > کمک به اطفالی که ناشنوا هستند > فصل یازدهم 11: کار مشترک برای کمک به اطفال ایکه ناشنوا هستند > گروههای حماتی بسازید
خانوادههای دارای اطفال ناشنوا منابع مهمی برای یکدیگر هستند. با تنظیم جلسات منظم، آنها میتوانند در مورد مشکلاتی که با آن روبرو هستند به یکدیگر کمک کنند و پیشنهادات مفکورهها و فرصتهای جدید را برای اطفال شان به اشتراک بگذارند. این میتواند کمک بزرگی باشد نه تنها در سازماندهی نیازهای اطفال بلکه در حمایت از یکدیگر برای غلبه بر چالشها.
جامعه میتواند با فراهم ساختن محلی برای جلسات (مثلاً در یک مسجد، تکیه خانه یا مکتب) و اطلاع دادن به مردم در مورد جلسات، به این امر کمک کند تا سایر خانوادهها بتوانند به آن ملحق شوند.
خانوادههای دارای اطفال ناشنوا با چالشهای مشابه فراوانی روبرو هستند و خوشیهای مشابهی را تجربه میکنند. به فصل 14 مراجعه نموده و مثالهایی را ببینید که چگونه والدین میتوانند گروهی را بسازند که در آن احساسات، معلومات و نظریات خود را برای ساختن یک جامعۀ حمایت کننده از اطفال خود، باهم شریک سازند.
Contents
سایر سازمانهای اجتماعی میتوانند کمک کننده باشند
بسیاری از گروههای سطح جامعه در محل مانند گروههای زنان، گروههای والدین، گروههای دهقانان یا گروههای اعتباری و درآمد زایی، میتوانند از والدین دارای اطفالی که مشکل شنوائی دارند حمایت نمایند.
برای مثال، خانوادهها ممکن است برای آموزش و مواظبت از طفلی که خوب شنیده نمیتواند به وقت بیشتری نیاز داشته باشند. این ممکن است پیدا کردن کار با معاش در خارج از خانه را برایشان دشوار سازد. یک گروه سطح جامعه میتواند به والدین کمک کند تا راههایی برای کسب درآمد پیدا کنند. گروههای اجتماعی مانند یک گروه مادران همچنان میتواند به اطفال ناشنوا کمک کنند تا سمعک دریافت کنند، منابعی برای پرداخت حق الزحمه به معلمان زبان اشاره پیدا کنند، فرصتهایی را برای آموزش دوران طفولیت مقدم ترتیب دهند، به کاهش پرداخت فیس مکتب کمک کند ویا به روشهای دیگری کمک نمایند.
اگر شما در یک شهر بزرگ زندگی میکنید، احتمالا میتوانید راههایی برای ملاقات سایر افراد ناشنوا پیدا کنید. حتی اگر در یک روستا یا قریۀ کوچک زندگی میکنید ممکن است در آنجا چند نفر ناشنوا یا شنوا پیدا شوند که با استفاده از اشارات و ژستها باهم ارتباط برقرار کرده یا مفاهمه مینمایند. آنها اغلب خوشحال میشوند که به خانوادههای دارای اطفال ناشنوا کمک کنند.
بسیاری جوامع بزرگتر دارای باشگاهها یا کلوپهای اجتماعی، انجمنها ویا گروههای غیررسمی بزرگی هستند که از افراد ناشنوا تشکیل شده اند. گاهی این انجمنها برنامههایی برای اطفال ناشنوا و خانوادههای آنها دارند. از شما و طفل شما در آنجا استقبال خواهد شد.
هرسال بنیاد زنان ناشنوا در دهلی هندوستان یک مسابقۀ استعدادیابی را برای اطفال ناشنوا برگزار میکند. بعد از مسابقه خانوادهها باهم ملاقات نموده و در مورد ناشنوایی میآموزند. این بخشی از برنامۀ "یافتن آنها در خوردسالی" است تا خانوادههای دارای اطفال ناشنوای خوردسال را در فعالیتهای جامعۀ ناشنوایان دخیل سازند.
به اطفال ناشنوا کمک کنید تا تعلیم و آموزش ببینند
بسیاری از خانوادهها در تقلای یافتن شانس رفتن به مکتب برای آن اطفال شان هستند که به خوبی شنیده نمیتوانند. سازماندهی فرصتهایی برای یادگیری اطفال ناشنوا به زمان، انرژی و منابع نیاز دارد. اما وقتی تمام جامعه برای حق آموزش اطفال ناشنوا کار کنند، میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
فصل 12 مزایایی را که انواع مختلف مکاتب و صنوف ممکن است برای اطفال ناشنوا و خانوادههای آنها داشته باشند، با جزئیات بیشتری ارائه میدهد.
جوامعی که علاقمندی به سازماندهی تعلیم و آموزش بهتر برای اطفال ناشنوا دارند باید با انجمن محلی یا ملی ناشنوایان و وزارت معارف تماس بگیرند. اینکار به آنها کمک میکند تا در مورد فرصتها و قوانین مربوط به آموزش ناشنوایان در محل و منطقۀ خودشان بیشتر بیاموزند. قوانین اکثر کشورها از حقوق همه اطفال – از جمله اطفال ناشنوا – برای تعلیم و تربیهۀ عمومی حمایت میکند.
در اینجا چند طریق آمده است که یک جامعه میتواند به مکاتب کمک کند تا نیازهای اطفال ناشنوا را بهتر برآورده سازند:
- آموزشهای اضافی را به معلمان ارائه دهید تا آنها بتوانند نحوۀ برقراری ارتباط یا مفاهمهبا اطفال ناشنوا را بیاموزند.
- از ناشنوایان بزرگسال دعوت کنید تا به معلمان، خانوادهها یا دانش آموزان در یادگیری زبان اشاره کمک کنند. ویا آنها میتوانند در صنف درسی کار کنند و به دانش آموزان ناشنوا توجه بیشتری فراهم سازند. فصل 12 شامل فعالیتهای بیشتری است که به اطفال ناشنوا در آموزش در مکاتب محلی کمک میکند.
- آموزشهای اضافی در زمینۀ مهارتهایی ارائه دهید که به دانش آموزان کمک میکند تا کسب درآمد نمایند.
گردهم آوردن اطفال ناشنوا در مکاتب یا صنوف خودشان میتواند جامعۀ از اطفالی ایجاد کند که در عدم موجودیت آن ممکن است از یکدیگر مجزا شده باشند. برخی از جوامع از انجمنهای محلی یا ملی، سازمانهای کمک کننده یا دولتهای شان پول دریافت میکنند تا در پرداخت هزینههای آموزشی و تسهیلاتی کمک کنند.
همه از تلاش برای حمایت از اطفال ناشنوا سود میبرند
زمانی تمام جامعه قویتر میشود که افراد از یکدیگر مواظبت کنند، در قبال همدیگر مسئولیت پذیر باشند و زمانی که تفاوتهای افراد و نیز موارد مشترک آنها را بپذیرند. بنابراین وقتی به نیازهای ویژه اطفال ناشنوا توجه میشود، اغلب شرایط را برای تمام جامعه بهبود میبخشد.
همه اطفال جامعه میتوانند از خدمات اجتماعی بهبود یافته مانند تستهای شنوایی و دسترسی بهتر به آموزش و تعلیم و تربیه بهرهمند شوند.
وقتی افراد یاد میگیرند که باهم برای رسیدن به یک هدف مشترک کار کنند، میآموزند که اگر باهم باشند دست آوردهای شان میتواند خیلی بیشتر از تنهایی باشد.
جامعۀ که حول یک موضوع سازماندهی میکند میتواند از آن تجربه برای رفع نیازهای دیگر و انجام پروژه های دیگر.
وقتی معلمان راههایی برای برقراری ارتباط با اطفالی که شنیده نمیتوانند پیدا کنند، میتوانند به همه اطفال کمک کنند تا درسهای خود را بهتر درک کنند.
اگر اطفالی که خوب شنیده نمیتوانند، آموزش و حمایت دریافت نکنند ممکن است هرگز یاد نگیرند که با افراد دیگر ارتباط برقرار کنند یا مهارتهای مفیدی را برای به دست آوردن کار، مواظبت از خود یا زندگی مسالمت آمیز با دیگران بیاموزند. بدبختی و فقر آنها ممکن است باری بر دوش خانوادهها، همسایهها و جوامع آنها باشد.
در اینجا داستانی آمده است در مورد چگونگی کار گروهی در برازیل در جامعۀ شان تا زندگی اطفال ناشنوا را تغییر دهند.
یک شهر یک زبان جدید را میآموزد
در یکی از شهرهای شمال شرقی برازیل، یک کلیسا یک مکتب کوچک برای اطفال ناشنوا راه اندازی کرد. به زودی خانوادههایی که در آن شرکت کردند یک گروه والدین به نام انجمن والدین و دوستان ناشنوایان در کابو (APASC) راه اندازی کردند. به عنوان یک گروه این انجمن تصمیم گرفت صنوف زبان اشاره را برای افراد شنوا برگذار کند تا بتوانند با اطفال ناشنوا ارتباط برقرار نموده و مفاهمه کنند. آنها با انجمن ناشنوایان در شهر بزرگ همسایه تماس گرفتند و یک مرد ناشنوا را استخدام کردند تا به والدین و اعضای خانوادۀ آنها زبان اشاره را آموزش دهد.
انجمن همچنان از دولت محلی خواست تا مکتب محلی را به روی اطفال ناشنوای شان بگشاید. مکتب معلمان آموزش دیده استخدام کرد و صنوفی را برای اطفال ناشنوا افتتاح کرد. اطفال ناشنوا در بسیاری از فعالیتهای مکتب با اطفال شنوا یکجا شدند.
بزودی شهر شاهد استفاده از زبان اشاره در مکاتب، در فروشگاهها و در سرکها بود. پیش از این، بسیاری از مردم فکر میکردند که افراد ناشنوا از نظر ذهنی ُکند هستند. اکنون مفکورۀ آنها تغییر کرده و ایدههای جدیدی در مورد ناشنوایی دارند. آنها مترجمان زبان اشاره را در مراسم کلیسا میبینند، تماشا میکنند که نوجوانان ناشنوا در جامعه وظیفه پیدا میکنند و میبینند که اطفال ناشنوا در حال درس خواندن و بازی کردن با اطفال شنوا هستند.
انجمن به افزایش سطح آگاهی در مورد ناشنوایی در جامعۀ خود کمک کرد. آنها کارگاهها و جلسات ماهانه دارند که در آن والدین میتوانند از حمایت سایر والدین مستفید شود و در مورد ناشنوایی و نحوۀ برقراری ارتباط و مفاهمه با اطفال ناشنوای خود بیاموزند. انجمن همچنان یک فرهنگ لغت سادۀ زبان اشاره را با 500 اشاره چاپ کرد که بسیاری از افراد جامعه از آن استفاده میکنند.
آنها با کار مشترک جامعۀ را میسازند که به همه اطفال کمک میکند تا تمام تواناییهای باالقوۀ خود را انکشاف دهند.