Hesperian Health Guides
چگونه رفتار طفل خود را مدیریت کنیدر
ویکی-سلامتی > کمک به اطفالی که ناشنوا هستند > فصل دهم 10: مهارتهای اجتماعی > چگونه رفتار طفل خود را مدیریت کنید
در آن صورت او به چیزی که بعداً واقع شدنی بود، بیشتر آمادگی میداشت.
از آنجایی که پدرام به خوبی شنیده نمیتواند، وقتی مادر بزرگش به او میگوید که باید به خانه بروند، تعجب میکند. مانند پدرام اطفال ناشنوا در هر زمان غافلگیر شدن را تجربه میکنن.
والدین باید به نحوۀ رفتار طفلی که ناشنوا است یا خوب شنیده نمیتواند، توجه کنند. درک این که فرزندتان با رفتارش چه چیزی را میخواهد با شما در میان بگذارد ویاد گرفتن این که چگونه انتظارات خود را به طفل انتقال دهید، صبر و حوصلهمندی میخواهد.
اطفالی که شنیده میتوانند آسانتر و در سنین پائینتر از اطفالی که شنیده نمیتوانند، رفتار یا سلوک خوب را یاد میگیرند. اطفال ممکن است اوقاتی را پشت سر بگذارند که به هر کاری که والدین از او بخواهند جواب "نه" بگویند. این رفتارها میتواند برای خانوادۀ طفل بسیار ناامید کننده باشد، اما اینها طبیعی است و معمولا زمانی که طفل کنترول خودی را بهتر بیاموزد، از بین خواهند رفت.
برای طفلی که به خوبی شنیده نمیتواند آموختن کنترول خودی بسیار دشوارتر است. وقتی افراد نمیتوانند با اطفال ناشنوا ارتباط برقرار کرده و مفاهمه نمایند، اطفال ناامید، ناراحت یا عصبانی میشوند. آنها نمیتوانند بفهمند که چرا باید کارهای خاصی را انجام دهند یا در اطرافشان چه اتفاقی میافتد.
Contents
سعی کنید از شروع شدن مشکلات جلوگیری کنید
وقتی طفل شما بدرفتاری میکند، از خود بپرسید: "طفل من میخواهد به من چی بگوید؟"، "او به چی چیزی نیاز دارد؟." به یاد داشته باشید که رفتار فرزندتان یکی از راههای ارتباط یا مفاهمۀ او با شماست. از آنجایی که او نمیتواند با کلمات یا اشارات ارتباط برقرار کند، اغلب میخواهد با سلوک خود چیزی را به شما بگوید.
هرگاه متوجه شوید که چی چیزی باعث ایجاد مشکلات رفتاری میشود، شاید بتوانید از برخی از این مشکلات جلوگیری کنید. طفل شما ممکن است:
- نیاز به توجه داشته باشد. او ممکن است آموخته باشد که اگر رفتار بدی داشته باشد، توجه بیشتری به او جلب خواهد شد..
- احساس خستگی، گرسنگی یا ترس از چیزی داشته باشد.
- فهمیده نتواند که شما چی میخواهید. یا ممکن است او چیزی بخواهد اما نتواند آن را به اشتراک بگذارد تا شما متوجه شوید.
- از طرف یک طفل یا بزرگسال دیگری مسخره شده یا مورد آزار و اذیت قرار گرفته باشد.
- از رفتار طفل دیگری تقلید نماید.
- قادر نباشد که انتظارات شما را برآورده سازد. یا ممکن است در برابر محدودیتهایی که شما وضع نموده اید مقاومت کند یا به شما نشان دهد که نمیخواهد کاری را که شما میخواهید انجام دهد.
اگرچه ممکن است در بیشتر حالات بفهمید که چرا فرزندتان ناراحت میشود، اما اوقاتی وجود دارد که او هرکاری که شما بکنید ناراحت میشود. اما اگر بتوانید رفتار کودک را منحیث یک راه برقراری ارتباط با خود ببینید، ممکن است بتوانید به نیازهای طفل را قبل از تبدیل شدن به مشکل رسیدگی کنید.
چگونه محدودیت وضع کنید
حتی زمانی که طفل شما خوب رفتار میکند، مواقعی وجود دارد که باید به او بگویید "نه" و محدودیتهایی برای رفتار کودک تعیین کنید. این ممکن است برای ایمن نگه داشتن فرزندتان باشد یا به این دلیل که او بدرفتاری میکند یا از این سبب او میخواهد کاری را انجام دهد که شما نمیتوانید برایش اجازه دهید. اطفال در سنین مختلف باید محدودیتهای متفاوتی داشته باشند. محدودیتهایی را که تعیین میکنید با بزرگتر شدن فرزندتان و آموزش بیشتر او در مورد جهان تغییر میکند.
از آنجایی که طفل شما نمیتواند خوب بشنود، گاهی اوقات او نمیفهمد شما چه میخواهید. وقتی "نه" میگویید، یا به طفل خود میگویید که از او چی میخواهید تا انجام دهد، ممکن است مهارتهای ارتباطی کافی برای درک او نداشته باشید. ممکن است فکر کنید که فرزندتان شما را نادیده میگیرد یا بدرفتاری میکند، درحالی که در واقع او نمیداند که چی را میخواهید که او انجام دهد یا انجام ندهد.
وقتی میخواهید رفتار طفل را محدود کنید یا کاری را که طفل انجام میدهد، تغییر دهید:
-
به او بگویید. قبل از آن که "نه" بگویید، به دقت در مورد آن فکر کنید. وقتی "نه" میگویید باید در مورد آن قاطع باشید. اگر به فرزندتان اجازه دهید که با رفتار بدش نظر شما را تغییر دهد، آن وقت یاد میگیرد که برای رسیدن به خواسته اش رفتار نادرست داشته باشد. یک دفعه که به طفل خود گفتید نمیتواند کاری را انجام دهد یا چیزی را داشته باشد، نباید فقط برای این که گریۀ او را متوقف سازید نظر خود را تغییر دهید.
نه، تو باید اینجا منتظر بمانی. - منظور خود را به او نشان دهید.
سونیل جان، این عینک بابا است، این برای بازی نیست! - برای واضحتر ساختن درخواست از تصاویر استفاده کنید.
تو باید سر چاه را بپوشانی در غیر آن ممکن است کسی در آن بیافتد!تصاویر خاصتاً برای چیزهایی که تفهیم آنها مشکل است کمک میکنند – مانند این که چطور عملکرد یک طفل دیگران را متأثر میسازد. - .به او کمک کنید تا مطابق درخواست شما عمل کند.
اگر طفل ناشنوا در رابطه به درک خواستۀ شما مشکل داشته باشد، با انجام دادن آن منظور خود را به او نشان دهید.
راههای مدیریت رفتاری که به خوبی کار نمیکند
خانوادههای دارای اطفال ناشنوا ممکن است با برخی مشکلات رفتاری مواجه شوند که ندانند چگونه با آنها برخورد کنند. آنها گاهی اوقات از راه حلهایی استفاده میکنند که در همان لحظه برای آنها مفید است – حتی اگر این راهها به طفل در آموزش رفتار خوب کمک نکند. در اینجا چند نمونه از مواردی آمده است که به خوبی کار نمیکنند:
- استفاده از دستورات بدون توضیح دلایل آنها یا معنای آنها. این باعث میشود که طفل نتواند خودش تصمیمات خوبی بگیرد.
- تنبیه کردن طفل ناشنوا بیشتر از سایر اطفال. آزار جسمی میتواند طفل را افسرده و خشن سازد.
- اجازه دادن به ادامۀ رفتار نادرست طفلی که به خوبی شنیده نمیتواند بدون اصلاح آن. این باعث میشود که طفل از نظر اجتماعی بیشتر منزوی شود.
- نگه داشتن طفلی که به خوبی شنیده نمیتواند در خانه بیش از سایر اطفال. اینکار مانع انکشاف اجتماعی طفل میشود.
اگرچه این روشها ممکن است در همان لحظه مؤثر به نظر برسد اما به طفل کمک نمیکند که چگونه بتواند رفتار خوبی داشته باشد یا چگونه با افراد دیگر تعامل داشته باشد.
همه والدین خوش دارند که اطفال شان رفتار خوبی داشته باشند و به عنوان اعضای پذیرفته شده در جامعه رشد کنند. برای آن که فرزندتان کنترول خودی پیدا کند، کنترول خودی شما میتواند الگویی برایش باشد. به طفل خود نشان دهید که چی سلوکی باعث میشود یک نفر را فرد خوبی بسازد که دیگران با او زندگی کنند.
چگونه به طفل خود در هنگام رفتار بد کمک کنید تا آرام شود
وقتی طفل شما بد رفتار میکند، او را به نقطۀ دیگری ببرید و از او بخواهید حدود 5 دقیقه بنشیند (زمان کمتری برای یک طفل بسیار کوچک.) اگر سعی کرد قبل از تمام شدن زمان آن محل را ترک کند، زمان را دوباره شروع کنید. او را تنها نگذارید. میتوانید از یک "زمان تفریح" مانند این را استفاده کنید تا به طفل خود فرصت دهید تا در مورد رفتارش فکر کند و این که چگونه میتواند بهتر عمل کند. "تفریحها" همچنان به شما زمان میدهد تا وقتی ناامید و ناراحت هستید، آرام شوید.
قبل از این که به او "تفریح" بدهید او را محکم نگه دارید و به او توضیح دهید که میخواهید چگونه رفتار کند.
وقتی آرامتر بود با او در مورد این که چرا به "وقت تفریح" نیاز است و این که چگونه رفتارش بر دیگران تأثیر میگذارد، صحبت کنید. همیشه به او یادآوری کنید که دوستش دارید، اما این طرز رفتار او را دوست ندارید. او را تشویق کنید تا در بارۀ آنچه اتفاق افتاده و چرا گپ بزند یا اشاره کند و این گه چگونه میتواند واکنش متفاوتی نشان دهد. به او کمک کنید بفهمد چرا به "وقت تفریح" نیاز دارد.
چه باید کرد اگر طفل شما کج خلقی دارد
مانند بسیاری اطفال خوردسال دیگر، عصبانیت طفل شما ممکن است به یک "کج خلقی" تبدیل شود. کج خلقی زمانیست که طفل کاملاً کنترول خود را از دست میدهند و چیغ میزند، لگد میپراند، میزند و یا گریه میکند. اطفالی که نمیتوانند به راحتی ارتباط برقرار کنند معمولاً نسبت به سایر اطفال کج خلقی بیشتری دارند و ممکن است آرام ساختن آنها دشوارتر باشد.
برای شما مهم است تا جایی که میتوانید آرام باشید. یک دقیقه وقت بگذارید تا تصمیم بگیرید چه کاری انجام دهید. در اینجا چند راه مفید برای مقابله با کج خلقی آمده است:
- وقتی کنترول خود را از دست داد سعی نکنید چیزها را برای او توضیح دهید. حالا وقت بحث نیست.
- به چیغ زدن و لگد زدن فرزندتان پاسخ ندهید، اما او را کاملاً تنها نگذارید. رفتارش ممکن است خودش را بترساند و برای امنیت به نزدیک بودن به شما نیاز دارد.
- طفل خود را لت و کوب نکنید، او را نیشگون نگیرید، او را شدید تکان ندهید و برسرش چیغ نزنید. اینکارها فقط باعث بدتر شدن عصبانیت و کج خلقی بیشتر میشود. اما اجازه ندهید او شما را بزند. شما میتوانید او را بگیرید اما فقط برای جلوگیری از آسیب رساندن به خودش، آُسیب رساندن به شما و یا جلوگیری از شکستن اشیاء.
- سعی کنید در هنگام کج خلقی حواس طفل را منحرف سازید. طورمثال، اگر وقتی چیزی را از طفل خود میگیرید شروع به چیغ زدن میکند، سعی کنید چیز دیگری را دوست دارد به او بدهید یا چیز غیرعادی را به او نشان دهید. این کار با اطفال خیلی کوچک بهتر جواب میدهد.
اگر کج خلقی و عصبانیت در پاسخ به محدودیتی است که شما وضع کرده اید، اجازه ندهید رفتار فرزندتان این محدودیت وضع شده را تغییر دهد. اگر تسلیم رفتار فرزندتا شوید او میآموزد که با عصبانیت و کج خلقی میتواند به آنچه از شما میخواهد، دست یابد.
وقتی طفل شما در ملاء عام بدرفتاری یا کج خلقی میکند
هرگاه یک طفل در محلات عام سلوک بد داشته باشد، اگر میتوانید طفل را بردارید و او را از آن موقعیت خارج سازید. سعی کنید آرام و بدون عصبانیت رفتار نمایید. او را از فروشگاه، از بازار و هرجایی که مشکل پیش آمده است، بیرون ببرید. اگر میتوانید یک مکان خصوصی برای او پیدا کنید تا آرام شود. در صورت لزوم، از شخص دیگری بخواهید نزدش باشد تا شما کار خود را تمام کنید.
به نظر میرسد که نگه داشتن طفل در خانه آسانتر از تشویش مشکلات بد سلوکی وی در محلات عام باشد. اما برای همه اطفال مهم است که یاد بگیرند چگونه در محلات عام رفتار نمایند و بخشی از جامعه باشند.
اقدامات ما معلمان قدرتمندی هستند
مانند هر خانوادۀ دیگر برای خانوادۀ که طفل ناشنوا دارند بسیار مهم است که الگوی خوبی باشند. خانواده باید طوری رفتار کنند که دوست دارند طفل ناشنوای شان همانگونه رفتار کند و با توضیح دادن این که چه نوع رفتاری را دوست دارند طفل خود را تشویق کنند. اما الگو گرفتن و تشویق اطفال به رفتار خوب آسان نیست.
پرورش اطفال کوچک اغلب میتواند خسته کننده باشد و هنگامی که مشکل در ارتباط یا مفاهمه موجود باشد، آموزش نحوۀ رفتار به طفل بسیار سختتر میشود. از آنجایی که ارتباط با اطفال ناشنوا دشوارتر است والدین و سایر مراقبان ممکن است از آنها ناامید شوند و آنها را بیشتر از اطفال شنوا بزنند یا به شدت تکان دهند. فصل 14 را برای معلومات بیشتر در مورد کمک به والدین و مواظبت کنندگان ببینید.
برای مردم تغییر دادن شیوۀ تربیت اطفال مشکل است. اکثر مردم اطفال را به همان روشی تربیت میکند که خودشان در زمان طفولیت تربیت شده اند. اما وقتی ما در حالت خستگی زیاد از خشونت کار نگیریم، به طفل خود پیام قدرتمندی میفرستیم که آنها نیز میتوانند خستگی شدید و ناامیدی خود را بدون خشونت تحمل کنند. در اینجا داستانی در مورد این که چگونه یک گروه از والدین تلاش کردند تا نحوۀ تربیت اطفال خود را تغییر دهند، آمده است.
والدین در مکزیک راه دیگری برای تربیت اطفال پیدا کردند
در اوکساکای مکزیک توسط یک کارمند اجتماعی و یک معلم یک برنامۀ کودکستانی برای اطفال ناشنوا آغاز شد. هر روز والدین با اطفال خود به این برنامه میآمدند. والدین با اطفال خود در فعالیتهای این برنامه اشتراک کرده و از یکدیگر حمایت نمودند.
پس از مدتی، والدین به این موضوع توجه نمودند که هرچند وقت اطفال ناشنوای خود را میزنند یا به سختی تکان میدهند. آنها این موضوع را با کارمند اجتماعی در میان گذاشتند و تصمیم گرفتند که راه دیگری برای تربیت و انضباط اطفال شان بیابند. کارمند اجتماعی مفکورۀ "تفریح" را برایشان توضیح داد: دور ساختن طفل از موقعیت مشکل زا و آرام نشاندن او برای مدت چند دقیقه.
والدین تصمیم گرفتند که اگر هر بار که طفل خود را میزنند یا به شدت تکان میدهند چند پیزو (واحد پول مکزیک) خودشان را جریمه کنند، کمک خواهد کرد تا لت وکوب را توقف دهند. آنها یک قطی خالی را در یک الماری گذاشتند تا پول جریمه را در آن بیاندازند. در ابتدا تقریباً هر یک از والدین یک مقدار پول را هر روز در قطی میانداخت. اما این جریمهها به آنها کمک کرد تا قبل از هر زدن یا تکان دادن طفل، بایستند و فکر کنند.
همانطور که آنها روشهای جدید را امتحان نمودند و مهارتهای ارتباطی خود را بهبود بخشیدند، متوجه شدند که اطفالشان سلوک بهتری پیدا کرده اند. در آغاز آسان به نظر نمیرسید که بتوانند شیوۀ تربیت یا انضباط خود را تغییر دهند اما حالا تقریباً هرگز اطفال خود را نمیزنند یا به شدت تکان نمیدهند.